از فنرهای فلزی ساخته شده و توانایی جذب شوک و انتقال انرژی را دارند. زمانی‌که کابین یا وزنه تعادل در شرایط اضطراری (مثل قطع برق، خرابی ترمز یا اشکال در سیستم کنترل) به سمت پایین سقوط کند و به کف چاهک برسد، بافر پلی اورتان انرژی جنبشی را جذب کرده و با خاصیت کشسانی خود آن را به‌صورت کنترل‌شده دفع می‌کند. این فرآیند مانع از وارد شدن ضربه مستقیم به کابین یا وزنه شده و امنیت سرنشینان و تجهیزات را تضمین می‌کند.

از مایعات هیدرولیکی برای جذب انرژی استفاده می‌کنند و معمولاً در سیستم‌های با سرعت بالا و وزن سنگین‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرند. زمانی‌که کابین یا وزنه تعادل با سرعت به سمت پایین حرکت می‌کند و به بافر هیدرولیکی برخورد می‌نماید، پیستون داخل سیلندر بافر وارد روغن شده و آن را تحت فشار قرار می‌دهد. در نتیجه، روغن از طریق روزنه‌ها و سوپاپ‌های مخصوص با سرعت کنترل‌شده خارج می‌شود. این فرآیند باعث کاهش تدریجی سرعت و جذب انرژی جنبشی می‌شود. پس از اتمام ضربه، پیستون به‌کمک فنر داخلی به حالت اولیه بازمی‌گردد.

بافر فنری از یک یا چند فنر مارپیچ یا دیسکی تشکیل شده است که به هنگام برخورد کابین یا وزنه به آن، فشرده می‌شود و سپس به‌آرامی آزاد می‌گردد. این فشرده‌سازی و بازگشت انرژی باعث کاهش سرعت و مهار نیروی ضربه می‌شود. بر خلاف بافرهای هیدرولیکی که با روغن کار می‌کنند، بافر فنری به‌صورت مکانیکی و بدون نیاز به نگهداری خاص عمل می‌کند.

پایه بافر وظیفه دارد تا بافر را در مکان دقیق و مناسبی نصب کند و آن را از جابه‌جایی یا حرکت ناخواسته در اثر ضربات یا لرزش‌ها محافظت کند. پایه بافر کمک می‌کند تا انرژی جذبی بافر به درستی منتقل شود و سیستم به طور بهینه کار کند. پایه‌های بافر معمولاً از مواد قوی و مقاومی مانند فولاد یا بتن ساخته می‌شوند. این مواد باید توانایی تحمل فشار و نیروهای وارده از بافرها را داشته باشند تا از عملکرد صحیح و ایمنی سیستم اطمینان حاصل شود.